In juni 2009 voor de E3 werd de game Metal Gear Solid: Peace Walker aangekondigd. Iedereen was ontzettend enthousiast, maar ik niet. Ik las altijd over de nieuws artikelen heen omdat het mij nooit heel erg interesseerde. Toen de E3 aan de gang was werd er ook meer gameplay getoond op Sony’s pers conferentie. Vrienden kwamen naar mij toe met de reactie: ‘Heb je dit al gezien?’, maar opnieuw had ik geen interesse. Nu kreeg ik de game voor mij met een negatief gevoel, maar toen ik de game opstartte was ik meteen verkocht. Nu wacht ik alweer met smart op de volgende Metal Gear Solid game voor de PSP.

Metal Gear Solid is een stealth serie. Het verhaal van de game zit goed in elkaar. De game is een vervolg van de vorige Metal Gear Solid delen voor op de PSP, namelijk Metal Gear Solid 3: Snake Eater en Metal Gear Solid: Portable Ops. Zelf ben je de Big Boss en moet je missies voltooien. Hierbij moet je langs de vijanden gaan zonder gesnapt te worden. Indien je gesnapt wordt, zijn er mogelijkheden om keihard weg te rennen of dat je gewoon met je wapens aan de gang gaat. Zo kan je ook onopgemerkt vijanden vermoorden door middel van een mes. De AI is soms slim, en soms wat dom. De AI merkt wanneer zij zien dat er een lijk op de grond ligt, dat jij in de buurt bent. Ook horen zij geluiden dat jij rent of ergens tegen aan klopt. Hierdoor kan je niet met enorme snelheden door de missies gaan, maar moet je gewoon rustig aan doen. In de game zitten heel veel missies, en met de game heb je ongeveer 16 uur speel plezier. (en dan kan je nog de missies opnieuw spelen)

Het eerste wat mij opviel in de game is dat je delen van de game op je memory stick kan opslaan waardoor de game veel sneller gaat werken op je PSP. Hiervoor heb je 2 packs, bij de een gaat het sneller dan bij de ander. Hierbij slaat het muziek, plaatjes en wat andere bestanden op je memory stick op, en zal het laden in de game veel sneller gaan dan zonder dit. Wat mij ook opviel zijn de graphics, de graphics in de game zijn gewoon geweldig. De game zou zo ook op de PS2 gereleased kunnen worden, waarbij je dan niet eens merkt dat het PSP graphics zijn. Je kan goed in de verte kijken en je ziet uitstekend in de game wat alles is. De cut scenes zien er net als de game ook fantastisch mooi uit voor een PSP game, maar er zijn ook cut scenes met een aparte stijl. Dit ziet er getekend uit, een beetje te vergelijken met cut scenes in games als Grand Theft Auto: China Town Wars. Hierbij hadden sommige cut scenes ook Quick-Time events, waarbij je op een knop moet drukken om een actie uit te voeren. Indien je niet op tijd op de knop drukt, of gewoon niet op de knop drukt herhaalt de actie zich waarbij je het opnieuw kan proberen. De eerste keer was dit nog wel onduidelijk omdat het niet aangegeven was dat je dit moest doen.

Voor nieuwkomers in de serie is de game wel erg lastig. In het begin krijg je wel een tutorial met hoe de besturing in elkaar zit, dit krijg je op een mooie locatie aan zee. Maar wanneer je echt aan de gang mag gaan is de game toch wel erg onduidelijk. Je moet veel zelf uit zien te vogelen, waarbij dit soms verkeerd uitpakt en je soms eindeloos rond loopt en niet weet wat je moet doen. Hierbij ligt de moeilijkheidsgraad ook erg hoog, en is deze ook niet in te stellen via opties. Hierdoor raak je vaak gefrustreerd wanneer je dood gaat en je ver bent in een missie. Want hierbij moet je het weer helemaal opnieuw doen vanaf het begin. Ik ben ook een paar keer dood gegaan aan het eind van een missie, waarbij ik weer opnieuw moest beginnen. Daarna was ik weer dood gegaan op het zelfde punt aan het eind van een missie, waardoor het voor mij erg frustrerend was. Ze hadden wel wat checkpoints in de game mogen zetten.